پیامد گناه آدم در عهدین و قرآن: سقوط، خروج یا هبوط؟
64 بازدید
محل نشر: هفت آسمان » بهار 1386 - شماره 33 » (26 صفحه - از 193 تا 218)
نقش: نویسنده
وضعیت چاپ : چاپ شده
نحوه تهیه : فردی
زبان : فارسی
اشاره داستان زندگی حضرت آدم(ع) در تورات و قرآن مجید آمده است. در هر دو کتاب اشاره به گناهی شده که این شخصیت مرتکب شده و در زندگی او و نسلش تأثیرگذار بوده است. از ظاهر الفاظ تورات برداشت می‏شود که تأثیر فوری گناه آدم این بود که او آگاهی و معرفت پیدا کرد؛ اما خداوند او را مجازات کرد و او را از باغی که در آن بود اخراج کرد و زندگی او را سخت گردانید؛ در عین حال، در بخش‏هایی از عهد جدید و نیز الاهیات مسیحی، از گناه آدم و نتایج آن تفسیری خاص شده است. بر اساس این تفسیر، با گناه آدم سرشت او و نسلش گناه‏آلود شد، به گونه‏ای که او قدرت و قوای خود را از دست داد و نتوانست به تنهایی برای نجات و رستگاری خود کاری انجام دهد. اما در قرآن مجید داستان بدین گونه مطرح شده که آدم گناهی مرتکب شد، اما خداوند از ابتدا به او گفته بود که اگر چنین کنی، زندگی تو سخت و مشقت‏بار می‏شود. آدم بعد از گناه، توبه کرد و خداوند او را بخشید و در این ماجرا تنها ساختار بدن او با زندگی زمینی متناسب شد. او باید به زمین فرود می‏آمد. سخن این نوشتار آن است که واژه «سقوط» برای تفسیر مسیحی از گناه آدم بسیار مناسب است، اما این واژه هرگز برای بیان قرآنی آن مناسب نیست و تنها واژه قرآنی «هبوط» برای آن مناسب است. ....
آدرس اینترنتی